Hydranty wewnętrzne i zewnętrzne

9 listopada 2026

Hydrant to urządzenie ppoż. dostarczające wodę do gaszenia pożaru. Rozróżniamy hydranty wewnętrzne (w budynku) i zewnętrzne (na sieci wodociągowej).

Hydranty wewnętrzne

Reguluje je rozporządzenie MSWiA z 7.06.2010 r. (§ 19) oraz PN-EN 671-1, 671-2. W zależności od średnicy nominalnej (DN):

DN 25 — z wężem półsztywnym; standardowo w budynkach mieszkalnych, biurowych, ZL III–V; min. wydajność 1,0 dm³/s,
DN 33 — z wężem półsztywnym; w obiektach o większym zagrożeniu; min. 1,5 dm³/s,
DN 52 — z wężem płasko składanym; w obiektach przemysłowych i magazynowych dużych powierzchni; min. 2,5 dm³/s.

Wymóg lokalizacji

Hydranty wewnętrzne stosuje się w strefach ZL I–III i w niektórych przypadkach ZL IV i PM. Rozmieszczenie tak, by każdy punkt w pomieszczeniu mógł być osiągnięty z wężem o długości max 30 m (DN25/33) lub 20 m (DN52).

Hydranty zewnętrzne

Na zewnątrz, na sieci wodociągowej; nadziemne (czerwony słupek) i podziemne (skrzynka w nawierzchni z oznaczeniem W). Wymóg odległości od budynku: 5–75 m. Reguluje to rozp. MSWiA z 24.07.2009 r.

Konserwacja

przegląd techniczny co najmniej raz w roku,
próba ciśnieniowa węży hydrantowych co 5 lat (PN-EN 671-3),
kontrola ciśnienia statycznego i wydajności — zgodnie z normą.

Hydrant – praktyczna obsługa

Sekwencja użycia hydrantu wewnętrznego:

otwórz drzwiczki szafki hydrantowej,
rozwiń wąż w pełni (jeśli półsztywny — odwiń z bębna; jeśli płaski — rozłóż na podłodze),
otwórz zawór hydrantowy (zwykle pokrętło — jeden pełny obrót),
kieruj prądnicę u podstawy płomienia,
możesz regulować strumień: zwarty (większy zasięg) lub rozproszony (większa powierzchnia chłodzenia).

Wymagania techniczne

ciśnienie statyczne przy hydrantach min. 0,2 MPa (2 bary),
czas pracy instalacji hydrantowej — min. 60 minut,
oznakowanie — znak F002 (hydrant wewnętrzny), miejsce widoczne i dostępne,
dostęp — szafka hydrantowa nie może być zastawiona, klucze nie mogą być wymagane (otwarcie tylko za pomocą klucza zamykającego po użyciu).